Ocharme. Mario Danneels (26), auteur van Paola. Van ‘la dolce vita’ tot koningin (1999) en Het trauma van de troon. Het verdriet van de Van Belgiës (2007), was niet uitgenodigd op de receptie loor Bergen in Ierland in de tuin van de ambassadeur. Koning Albert II is momenteel op staatsbezoek in de Ierse Republiek.
Danneels woont nochtans sinds 2004 in Ierland, en heeft er zijn hart verloren. Traditiegetrouw worden tijdens staatsbezoeken landgenoten in het gastland uitgenodigd op een event van de ambassade. Maar Danneels kreeg geen uitnodiging in de bus.
In zijn biografie over koningin Paola onthulde de toen 18-jarige auteur inderdaad het bestaan van bastaarddochter van Albert, Delphine Boël. Erg blij zal Albert hier niet over zijn. Dan is het toch niet abnormaal dat Danneels niet on top of the list staat.
Mailen om te mogen, maar niet gaan
Wat deed Danneels? Wat mailen om toch nog een uitnodiging te ontvangen. Dat lukt hem, maar uiteindelijk beslist de jonge auteur om niet op te dagen. “Het zou er te veel op lijken dat ik die mensen wil provoceren door hen een hand te gaan geven. Dat is zeker mijn bedoeling niet”, klinkt het.
Wat is zijn bedoeling dan wel? Illustreren dat het Hof mediaschuw is? Zichzelf bewijzen dat hij, tja, dat hij wat is?
Kenner kent zijn wereld niet
Ach, wie ben ik om Danneels te bekritiseren? Wel, misschien ‘niemand’, maar ik ken wel een aantal dingetjes over etiquette. Ten eerste vraag je zelf nooit uitgenodigd te worden op een feestje. Dat doe je gewoon niet. Niet voor een feestje met de koning, met het staatshoofd, maar ook niet bij iemand anders. Cela ne se fait pas.
Ten tweede, als je dan toch die uitnodiging hebt, trek je je pak aan en ga je. Op het laatste nippertje toch je kat sturen is respectloos, onbeschoft en laf. En dan nog onder het mom niet te provoceren, en nadien te gaan uithuilen bij je krant. Hoe hautain. Riekt naar sensatiezucht. Nu werkt hij aan tweede boek rond jongensprostitutie, de reclame is welkom?
Benjamin
Filed under: Holebi, Lifestyle, Media, Politiek | getagged: Albert II, Ambassade, Ambassadeur, België, Danneels, Delphine Boël, Dublin, Eire, Etiquette, Gay, Ierland, Ireland, Koning, Koningin, Mario Danneels, Opvoeding, Paola, Queen, Savoir-vivre, Sybille de Selys-Longchamps, Wereld
Dag Benjamin, Mario Danneels hier. Niét vanuit Dublin, want daar woon ik niet.
Ik heb de Belgische ambassadeur in Ierland gemaild omdat op de uitnodiging die de andere 909 Belgen in Ierland gekregen hebben stond dat álle Belgen welkom waren. Daarop heb ik de ambassade gevraagd wat mij anders maakte dan ‘álle’ Belgen – en hadden ze geantwoord dat ze me om de voor de hand liggende redenen daar niet wilden zien, was dat goed geweest. Maar mijn mails zijn wekenlang genegeerd. Nu, een ambassade dient om de belangen van haar landgenoten in het buitenland te behartigen, niet om die landgenoten te negeren. Dáár was het mij om te doen. Pas toen ik ‘de etiquette’ liet varen en dit ook zo aan de ambassade liet weten, kreeg ik uren later een uitnodiging – weliswaar nog steeds zonder uitleg over waarom die twee maanden later arriveerde dan bij die 909 andere Belgen.
De journalist die mij opbelde toen Albert en Paola al in Ierland waren aangekomen, was een oud-collega van toen ik bij De Standaard werkte die mij vroeg of ik ’s anderendaags naar de receptie kwam. Ik heb hem toen kort uitgelegd waarom ik niet kwam, en dat stond zonder dat ik daar om gevraagd had of mij daar van bewust was, de volgende dag in de krant. Ik ben blij dat je er toch vijf minuten mee hebt kunnen vullen.
Is mise, le meas.
Dag Mario
De ambassade had inderdaad eerder moeten antwoorden, dat is evengoed onbeleefd en laf. Als ze jou niet uitnodigen en ze krijgen de vraag waarom, moeten ze maar antwoorden.
Bedankt voor de vijf minuten bezigheid, en ik ben niet de enige. Je oud-collega en de eindredacteur hebben dankzij jou enkele cm² kunnen vullen.
Mvg
Benjamin