Als het fout loopt, is het de schuld van de communicatie. Wie er professioneel mee bezig is, zal die situatie herkennen. In dit geval, “hiv-preventie bij homomannen in inefficiënt”. De aanklacht is bekend. En ergens begrijpelijk. Immers, in België raken jaarlijks zo’n 1.000 mensen besmet met het virus, dat zijn er drie per dag. Vooral homomannen.
De kritiek komt van bv. artsen en van patiënten. Nochtans bestaan er tal van preventie-initiatieven. Maar dat blijkt onvoldoende. Maar wat kan je meer doen dan informeren, getuigenissen brengen, tips geven? Ergens stopt de communicatie, en start de eigen verantwoordelijkheid.
Zelf in de hand
(On)veilig vrijgedrag heb je in de meeste gevallen zelf in de hand. Gebruik die condoom. Als je het niet doet, en je raakt besmet, draag je zelf mee die verantwoordelijkheid.
Toegegeven, het is niet eenvoudig. “Nee” zeggen tegen iemand die zonder wil neuken is moeilijk. “Ja maar, in the heath of the action hebben we geen rubber gebruikt”, hoor je dan. En wat als het dan prijs was? The heath of the moment is geen excuus, “ik was zat” evenmin. Want in geval van besmetting zullen verontschuldigingen niet genezen.
Niet alleen one night stands houden risico’s in. Eén Europeaan op de vier gaat vreemd, en daarvan biecht slechts een kwart het slippertje op. Slechts een derde van de seksafspraken worden gerespecteerd. Welke ze ook zijn: zowel bij zogenaamd exclusieve als bij open relaties worden die met de voeten getreden.
Serostatus van jezelf, en van je lief
Met andere woorden. Ken jij jouw serostatus? En dat van je lief? Heeft dat met preventie te maken? Of met menselijke verantwoordelijkheid? Snelheidsduivels kennen de risico’s wel, en toch gaan ze over de limiet. Rokers weten ook dat ze meer kans op kanker hebben, en toch blijven ze roken. Maar is dat de fout van preventie?
En als preventie onvoldoende is, wat moet je dan doen? Besmetting strafbaar maken? Dan riskeer je averechts effect, en gaan nog minder seropositieven hun status toevertrouwen aan hun sekspartners. Is dat de oplossing?
Benjamin
Filed under: Gezondheid, Holebi, Lifestyle | getagged: Aids, Communicatie, HIV, Seks, Veilig vrijen, Wereld Aids Dag, World Aids Day





Stel je voor… http://www.gayid.eu is dus echt offline
. Echt balen… mijn zaterdag morgen volledig om zeep.
Benjamin, ik denk dat niemand nog weet hoe het escalerend aantal HIV infecties (vooral binnen de homo populatie) aan te pakken.
Er valt mij recent één ding op: vele homo’s met HIV plaatsen steeds vaker online dating profielen (vooral gayromeo.com is hiervoor berucht) waarin ijskoud “Safe Sex: “bespreekbaar” wordt gemeld.
Sommigen gaan nog veel verder en stellen (quote van een gaydar profiel): “alleen bare-backing met HIV+” Om meer dan lichtjes duizelig te worden.
Op dit moment zit een (voormalige vriend, HIV+) bekende van mij online mannen op te pikken, condoom volledig optioneel. Minimaal één volledig onveilige date per dag, tel uit het aantal (her-besmettingen) C-r-i-m-i-n-e-e-l.
Quote van het Rode kruis:
“Recente rapporten van het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid leren
dat op ongeveer 100 Belgische homo mannen 1 persoon besmet is met hiv.
Bij Belgische heteromannen zijn 1 op ongeveer 5000 personen besmet met hiv.”
It takes two to tango, maar het gebrek aan basis verantwoordelijkheidszin van ontelbare homo mannen veroorzaakt die dagelijkse menselijke drama’s.
En zoals iemand van Sensoa zei op de VRT: ik heb geen idee meer wat ik nog meer kan doen om deze mannen hun verantwoordelijkheid te laten opnemen….
“Als het fout loopt, is het de schuld van twee mensen”.
Mijn begrip voor deze niet-mee-zo-dodelijke uiting van totaal gebrek aan respect voor het leven van anderen is al heel lang verdwenen.
Ik vraag mij afsluitend af of al deze “na mij de zondvloed” promiscue mannen toch meer geneigd zouden zijn een condoom te gebruiken mocht België de terugbetaling voor aids-remmers stopzetten.
“+1.000 EUR per maand voor uw tripple medicatie ter behandeling van uw onveilige vrijgedrag” zou er flink inhakken.
Vandaar mijn oproep voor meer verantwoordelijkheidszin. Ik heb niet gefocust op de chatroomhomo’s, omdat de ‘casual condoomvergeters’ wel eens een vergeten groep zijn. Niet iedereen zit op Chatguy…
Maar inderdaad, wat die mensen doen is overgefelijk.
Ik vraag mij af of iemand bewust besmetten (ook al is dat met toestemming) niet strafbaar is? Misschien een paar razzia’s houden op wat seksfeestjes?
In mei liep de 1e klacht in Belgie binnen: http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/regionaal/West-Vlaanderen/1.129447
” wo 23/05/07 – Een man uit Oostende heeft een klacht ingediend tegen zijn ex-vriend omdat die verzweeg dat hij seropositief was.
De twee hadden onbeschermd seksueel contact en de man beschuldigt zijn vroegere partner daarom van poging tot moord, ook al is hij niet besmet geraakt.”
Zie verder juridische argumentatie op
http://www.mediargus.be/NL/viewdoc.asp?article=MED15020122.HTML
Aanvullend:
in Nederland lopen er wel degelijk strafzaken:
http://www.hivnet.org/Hivnieuws/HN101/A02JURIDISCH.htm
“Onbeschermde seks en kans op vervolging”
Persoonlijk vind ik dat het aanbieden van risico sex (en het gebeurt momenteel ongegeneerd online) moet gezien worden als strafbaar gedrag. Momenteel wordt deze logica juridisch nog niet gevolgd in België, maar wel in het buitenland.
Besmetting strafbaar maken… mja, het snijdt langs twee kanten : het wijst dan wel op de fout van de besmetter, maar zal een hiv+patiënt nog durven toegeven dat hij hiv heeft, uit angst voor vervolging? Bovendien is diegene die toestemde met bres ex evengoed bezig met een gevaarlijk spelletje.
Anderzijds, kan je het bewust besmetten zomaar laten gebeuren?
Niet echt een zwart/wit verhaal.
T’is inderdaad een meer dan grijs onderwerp Benjamin.
Wat ik bedoelde met strafbaar maken was het vrij hallucinant aanbod op internet van mannen met HIV die bv ijskoud extreme, onveilige sex à la bare-backing, FistFucking, enz aanbieden. Vaak met de aanduiding “chems friendly”.
Het gaat hier dan niet over wat onschuldige poppers, maar om echte recreatieve drugs zoals XTC en andere harde stimulantia, perfect om alle remmen los te gooien en te vergeten dat HIV bestaat.
Eén simpele search op een grote contact site gaf er in het Antwerpse al snel 50. Het aantal waarbij “safe sex optioneel” wordt vermeld is nog veel groter. Een zeer aanzienlijk deel van deze mannen heeft een herkenbare gezichtsfoto online.
It takes two to Tango (zij die ingaan op deze ‘aanbiedingen’ zijn net even schuldig), maar het fenomeen op zich is verwerpelijk. Het is ook geen incidenteel gebeuren: het aanbod op bekende profiel sites is hallucinant. Vooral de fetish, leer en extreme-sex wereld leeft gewoon op een andere planeet.
Dit is geen totaal rand fenomeen, maar een deel vd homo gemeenschap die bewust kiest voor onveiligheid. Een bezoekje aan een doorsnee leer tent geeft een ongezien “après moi le deluge” gevoel.
‘Het is mijn lijf, en ik doe wat ik wil’ gaat hier niet op: de medische kosten voor de behandeling van HIV lopen op tot ver boven 1.000 euro per maand, 100% betaald door de gemeenschap.
Mijn oude buurvrouw mag veel van haar medicatie zelf betalen, mannen die ongegeneerd HIV verspreiden krijgen hun behandeling netjes volledig betaald.
“Responsabilisering”, zei iemand van Sensoa op de VRT tijdens wereld AIDS dag.
Als een deel van de homo gemeenschap lachend die verantwoordelijkheid negeert, tja, dan is na 25 jaar een hardere aanpak de enige oplossing. Het Belgische/Nederlands model is duidelijk te tolerant geweest.