Popi Café is op 3 januari 2008 failliet verklaard, Hans Wathion en Frans De Boeck zijn – even – met de zuiderzon verdwenen. Popi sluit, en een instituut verdwijnt. Tal van verkeerde jongens en meisjes blijven verweesd achter. Wie adopteert hen?
Een papiertje op de deur, een forbidden website, een curator. Het is over en uit voor Popi. Waarom de zaak failliet is? Who knows? Verkeerde commerciële keuzes, een te dure huur op de Plantinkaai, te hoog gegrepen na de verhuis uit de Riemstraat?
Gezocht, publieksovernemer
Welke entrepreneur of entrepreneuse waagt zich in het gat dat Popi achterlaat? Want Popi was geen café als de anderen. Beschuldig me van hokjesdenken als je wil, maar terwijl Hessenhuis, D-club en Red & Blue hoofdzakelijk in dezelfde mannenvijver vissen, was Popi het stamcafé van de alternatieve holebi’s. Ja, ho-le-bi, want Popi trok een gemengd publiek aan.
Het profiel van het Popi-publiek? Alternatief, bourgeois bohémien, liefhebber van foute liedjes (Eurovisie Songfestival) en feestjes (Fanklub), vatbaar voor een andere aanpak, en niet vergeten: jongen én meisje. Popi was zeer populair bij een grote harde kern liefhebbers.
Waar moeten zij naartoe?
Verhuis
Popi opende in 1999. Ik herinner het me goed, want het was het jaar van mijn eerste pasjes in de gay scene. In de Riemstraat was er altijd wel wat te doen, en we sleten er onze broeken na een avondje Enig Verschil. Of gingen er ’s middag eentje drinken, tussen de fluo-oranje muren.
Het pand werd verkocht, en Popi verhuisde naar de Plantinkaai, aan de Schelde. De styling was koeler, het interieur had de akoestiek van een refter. Maar ’s zomers was het terras een groot pluspunt. Hans Wathion en Frans De Boeck zeggen dat de teleurstellende zomer hen de das heeft omgedaan. Tja, dat kutweertje toch.
Gesmolten
Die verhuis, dat was in 2005. De sfeer was er toch anders. Zelf ging ik er nog amper. De harde kern van de start werd natuurlijk ook ouder… kwamen de fans minder vaak?
In 2006 en 2007 organiseerde Popi samen met het Hessenhuis Melt Party’s in Café Local. De eerste editie draaide op verlies, de tweede ook?
Overnemers
Wie ontfermt er zich over de Popi-weesjes? Moeten we kijken richting usual suspects? Ludo Smits (Red & Blue), Frank Rutten (D-club), Lode Robbrecht (Hessenhuis), Carim Bouzian (WonderBar, Dirty Party, werkt nu in Café Den Draak), Dimitri Vantomme (Bonaparte, Dainasty)?
Iemand anders? ‘t Is het moment! Curator Paul Van Sant is geïnteresseerd in jullie voorstellen.
Benjamin
Filed under: Antwerpen, Holebi, Horeca, Lifestyle | getagged: Bonaparte, Bourgeois bohémien, Café Den Draak, Café Local, Carim Bouzian, Curator, D-club, Dainasty, Dimitri Vantomme, Dirty Party, Enig Verschil, ESF, Eurovisie Songfestival, Failliet, Faillissement, Fanklub, Frank Rutten, Frans De Boeck, Gazet van Antwerpen, GvA, Hans Wathion, Hessenhuis, Inge Laurijssen, Lode Robbrecht, Ludo Smits, Melt Party, Paul Van Sant, Plantinkaai, Popi, Popi Café, Red & Blue, Riemstraat, Schelde, WonderBar
http://www.noxxantwerp.be/
[...] Popi failliet: Wie vult gat in de markt? [...]
de oude popi op gedempte zuiderdokken was ook mijn eerste en heel aangename kennismaking met gay antwerpen.
na de verhuis ben ik er nog amper geweest, want vond het niet zo gezellig meer. tleek iets teveel op een frituur
volgens mij is er zeker een gat in de markt voor een gezellig, alternatief café voor holebi’s… wie vult het op?
Dat is wel slecht nieuws…………. heel slecht nieuws voor Antwerpen. Popi was eigenlijk het enige cafe waar je overdag met je moeder nog een koffie kon gaan drinken
Popi had inderdaad een apart profiel
Damn wat spijtig. Al moet ik zeggen dat ze hun eigenheid hebben verloren na de verhuis…
Ergens is het natuurlijk spijtig dat dit verloren gaat… in de nieuwe locatie kwam ik niet al te vaak (hoewel ik er, de keren dat ik er wel was, steeds kon genieten van ‘n lekkere cocktail), maar in de oude locatie heb ‘k toch menig avond doorgebracht.
Waar kunnen die mensen terecht? Tjah, ik denk niet dat die “groepen” mensen zo afgelijnd zijn. Als ‘k mezelf even als voorbeeld mag nemen: Popi vond ‘k leuk om iets te gaan drinken, uitgaan doe ik voornamelijk in Red&Blue, een Fanklubje slaan we natuurlijk ook nooit af (then again, lééft dat eigenlijk nog wel tegenwoordig?), maar in D-Club of HH krijg je me nogal moeilijk binnen op de gemiddelde uitgangsavond. Ik ga dus niet meteen akkoord als je stelt dat R&B, D-Club en HH in dezelfde mannenvijver vissen – D-Club associeer ik bvb eerder met het volk dat vroeger liever naar holebifuiven ging, of met de wat trutterige nichten onder ons (euh, niet beledigend bedoeld!!) – het publiek daar lijkt me trouwens ook beduidend jonger dan in bvb R&B.
Maar soit, ik wijk af, en da’s muggenzifterij
Wat het alternatieve gedeelte van het Popi-volk betreft, dat zie ik dus nog wel uitwijken naar andere concepten (Blast Yr Ghetto! comes to mind), of naar de reeds bestaande zaken (Strange mss, als ‘t dan toch alternatief moet zijn? 
). En anderzijds: Popi is dan wel failliet, maar ze kunnen nog steeds overgenomen worden – ‘t is dus nog niet gedaan. 
Een goei terras-adresje minder
Verdorie, waar moet ik nou heen op zondag voor mijn appelgebak en De Morgen? Spijtig, heel spijtig. Ging er ook heen als ik eens geen zin had in koken. Hopelijk starten ze opnieuw in een pand dat meer kansen biedt.
[...] januari 31, 2008 door Benjamin Yves De Brabander, huisfotograaf van onder meer Bend (Sensoa) en wijlen Popi, gaat exposeren in Krakau tijdens het Kultura dla Tolerancji / Culture For Tolerance Festival in [...]
[...] in Red & Blue-handen Geplaatst op februari 1, 2008 door Emanuel Het is zover: Popi heeft nieuwe eigenaars. Ludo Smits en Johan Sips van homodisco Red & Blue heropenen in maart [...]
[...] te verwerken: Popi dicht, failliet! Toen riep ik de usual suspects op of iemand anders om het gat in de markt te vullen. En kijk zie: GvA: Eigenaars Red&Blue heropenen begin maart Popi Café “Toen ik hoorde [...]
[...] Sips, toekomstig echtgenoot van Red & Blue-eigenaar Ludo Smits, zal de vernieuwde loungy Popi runnen. Opening wordt verwacht in maart, “wanneer de Italiaanse meubels zijn [...]
[...] dit café wordt nu mijn ding, natuurlijk met hulp van Ludo [Smits, zijn verloofde; nvdr]. We willen af van het cafetariagevoel en er een warme, aangename zaak van [...]
[...] café moet even toegankelijk blijven als voorheen. Italiaanse meubels en een restyling moeten het ‘reftergevoel’ wegwerken. Ook de karakteristieke foute eurosongfeestjes zouden behouden [...]