Gezinsbeleidstips van Holebifederatie voor minister Kathleen Van Brempt

Vlaams minister van Mobiliteit, Sociale Economie en Gelijke Kansen Kathleen Van Brempt is terug uit zwangerschapsverlfof. In De Morgen bepleitte de kersverse moeder van Zitta een meer open aanpak van het gezinsbeleid.

‘Ons hele beleid is geënt op het klassieke vader-moedergezin’
Jeroen Verelst, De Morgen, 11.02.2008

DM: Ook CD&V draagt het gezin hoog in het vaandel. Hebben zij een ander soort gezin voor ogen?

KVB: “Dat denk ik wel. Kijk maar naar het CD&V-standpunt over holebi-adoptie. Je kop in het zand steken zal echt niet helpen. Dat is een belachelijke reactie. Heel wat kinderen groeien nu al op in nieuw samengestelde holebigezinnen. Studies tonen aan dat jongeren opnieuw negatiever tegenover holebi’s staan. Daar moeten we continu aan werken, de overheid moet minstens het goede voorbeeld geven. Er is echt wel een inhaalbeweging nodig. Een holebigezin wordt nog altijd als ‘anders’ bestempeld.

De Holebifederatie reageerde vandaag in een persbericht.

Persbericht: Holebifederatie geeft Van Brempt ideeën voor progressief gezinsbeleid

Naar aanleiding van haar terugkeer in de politiek hamert Vlaams Minister voor Gelijke Kansen Van Brempt op een beleid dat beter afgestemd is op niet-klassieke gezinnen. De Holebifederatie is vragende partij voor de aanpassing van het beleid aan de realiteit van holebigezinnen. Het vaderschapsverlof is niet geslachtsneutraal en dus onbruikbaar voor lesbiennes. De Holebifederatie dringt erop aan dat de federale regering dit regelt. De adoptiewet kan verbeterd worden door de adoptieprocedure voor lesbiennes te laten starten voor de geboorte van het kind. Wat adoptie door homomannen betreft, wil de Holebifederatie dat homo’s bij de erkende adoptiediensten gelijke kansen krijgen.

De Holebifederatie geeft enkele suggesties voor een progressief gezinsbeleid.

“Lesbische meemoeders die door adoptie juridisch ouder worden van hun kind, hebben geen recht op vaderschapsverlof”, zegt Yves Aerts. “Politici kunnen dit eenvoudig oplossen door het verlof geslachtsneutraal te maken. Dat de meemoeder niet hetzelfde recht op deze verlofdagen heeft als een heteroseksuele vader, is een ongelijkheid.”

Lesbische meemoeders moeten het kind van de biologische moeder bovendien adopteren om er een juridische band mee te verkrijgen. Dat is veel omslachtiger dan de situatie van een heteroman die, als hij met de moeder getrouwd is, automatisch vader wordt. Is hij niet met de moeder getrouwd, dan kan hij het kind erkennen. “Als politici aan een progressief gezinsbeleid willen denken, moeten ze ook deze zaken in overweging nemen,” zegt Yves Aerts.

De Holebifederatie merkt ook op dat de adoptieprocedure voor lesbiennes maar van start kan gaan na de geboorte van het kind. Dat betekent dat het kind tot maanden na de geboorte slechts één juridische ouder heeft.

Een ander heikel punt is de internationale adoptie door homokoppels. Dat blijkt in de praktijk vrijwel onmogelijk. Bij de erkende diensten voor adoptie kunnen homo’s niet terecht omdat de diensten niet samenwerken met adoptiekanalen die kinderen bij homo’s willen plaatsen. Yves Aerts: “We vragen aan de adoptiediensten om partnerlanden te zoeken waar adoptie door homo’s wel kan. Enkel zo krijgen homo-wensouders een eerlijke kans.”