Film: Cloverfield

AKA: de film waar je misselijk van word

Met een bende verschietachtige nichten gingen we naar de veelbesproken horrorfilm kijken. En het was me een samenraapseltje. Best te beschrijven als een mix tussen Armageddon, the Blair Witch Project en Godzilla. De meningen waren erg verdeeld: de één vond het een supergoeie film, de ander een goedkoop samenraapseltje. Enkelen onder ons moesten nog uit hun schocktoestand gehaald worden…

Manhattan mikpunt van ellende

Deze film volgt de trend van I am Legend: ook hier krijgt Manhattan de volle lading. We komen terecht op een afscheidsfeestje in een trendy New Yorkse loft. Als een soort van memento mogen alle bezoekers een woordje tegen de handycam zeggen. Rond de personen die het dichtse bij onze filmmaker staan zal de film plaatsvinden. Na een hevige aardschok verdwijnt de stad even in het donker om enkele minuten later in een vuurzee doorspekt met chaos te ontwaken.

Niet voor gevoelige zieltjes

De stad staat onder aanval, maar het is niet direct duidelijk wat het veroorzaakt. Wolkenkrabbers vallen, auto’s vatten vlam en een grote stofwolk bevangt enkele burgers. All hell breaks loose! Onze gastheren en vrouwen hebben nog maar een doel: overleven! We volgen hen Blair Witch-gewijs de stad doorhollen en nog trachtten een andere vriendin te redden. Ondertussen zie ik vanuit mijn ooghoek een van mijn vrienden met zijn knieën in zijn nek vliegen! Hilariteit alom.

Uitstekende cast, inhoud kon beter

Hoe de film eindigt verklap ik uiteraard niet, maar de kaskraker krijgt al zeker een vervolg. Over de acteurs, volkomen onbekende cast, geen klachten. Erg professioneel en daadkrachtig acteertalent: alle hevige emoties die een ramp uitlokken komen érg realistisch uit. De inhoud daarentegen voelt nogal herkauwt aan: volgende keer minder monster, meer diepgang! I am Legend wint in het genre Manhattan-rampen-horror-drama-film…

p.s: de misselijkheid viel goed mee, Amerikanen zijn flauw

rating: 6,5/10 (imdb: 7,9/10)