“Homo’s op tv zorgen niet voor meer aanvaarding”

“Televisie associeert homoseksualiteit nog steeds met criminaliteit”

Gisteren zond France 2 de tv-film Sa raison d’être (Renaud Bertrand, 200 8) uit. Over de beginjaren van de aidsepidemie en de ravages in de gay scene. Het verhaal van machohetero Bruno (de Belg Nicolas Gob), zijn vrouw Isabelle (Sophie Quinton) en haar homobroer Nicolas (Michaël Cohen). Een aangrijpende en zware film in twee delen. Volgens genderspecialiste Brigitte Rollet is zo’n verhaallijn nog steeds uitzondering.

Brigitte Rollet is auteur van Télévisions et homosexualité. 10 ans de fictions françaises 1995-2005. Ze stelt dat - op de grote Franse zenders, de éénen en VTM’s zeg maar - bijna alle personages blank, uiterlijk vrijzinnig, humanist, republikeins en vooral hetero zijn. Niet verwonderlijk wanneer je weet dat de grote etherzenders een publiek van vooral 55-plussers treffen.

Niet vergeten dat in tegenstelling tot België kabel in Frankrijk zeldzaam is. De basis is ether, zoals je bij ons, nog even, VRT en RTBF kan ontvangen. Dan komen de schotelantennes met zenderpakketten zoals wij die kennen van Telenet of Belgacom. Ten tweede is Frankrijk de lekenstaat bij uitstek…

Homoseksualiteit als verkoopsargument

Jawel, we zien meer homo’s op tv dan pakweg 20 jaar geleden. “Maar deze banalisering zorgt niet voor een grotere aanvaarding van holebi’s. Wel raakt het publiek wat vertrouwd met een milieu dat het nog niet kende.”

Homoseksualiteit is voor zenders een verkoopsargument geworden. “Er bestaat slechts een beperkt aantal ideeën voor televisie. Homoseksualiteit levert een nieuwe invalshoek.” Als voorbeeld neemt Rollet de film Un amour à taire. Daarin wordt de Holocaust getoond, een bekend onderwerp, maar deze keer vanuit een roos perspectief.

Durfzender Canal+ en cultuurzender Arte laat ze buiten beschouwing. Grote familiezenders als TF1, France 2 en France 3 zijn erg conservatief. TF1 nog meer, want als commercieel station moet het adverteerders en aandeelhouders tevreden houden. Dus zijn holebi’s in hun fictie vaak dader of slachtoffer. Vooral in politiereeksen valt dat op. Vergelijkbaar met de beeldvorming van allochtonen. Nochtans is homoseksualiteit in 1981 uit het Frans strafwetboek gehaald. Maar door telkens slachtoffer- of daderrollen te krijgen, blijft de associatie homo - criminaliteit.

Hoofdpersonage

Om goed te doen, zouden meer hoofdpersonages andersgeaard moeten zijn. Uitzonderingen zijn Kévin Laporte in de krimireeks Les Blues (M6) en Laurent in Avocats et associés (France 2). Kevin wordt gespeeld door dezelfde Nicolas Gob die in Un amour à taire en Sa raison d’être te zien is.

Bron: “La télé cultive encore la relation entre criminalité et homosxualité”, Charline Vanhoenacker, Le Soir, 26.03.2008.

One Response to ““Homo’s op tv zorgen niet voor meer aanvaarding””

  1. Nederlandse holebi’s herkennen zich helemaal niet, zo blijkt uit enquête.
    http://www.weljongniethetero.be
    Eén tv-serie met één personage voor alle holebi’s… ?
    Daarom ben ik nog steeds voorstandster van een diversiteitsprogramma op een openbare omroep.
    Een taak voor http://www.diversiteit.be ?

    Virtuele wereld… http://www.reguliers.net

Leave a Reply