“Een homo kan minister zijn, een liederlijke niet”

Elio Di Rupo. De ‘keizer van Wallonië’, protocollair de hoogst geplaatste openlijke homo van België, kreeg het in 1996 hard te verduren toen hij beschuldigd werd van pedofilie door Olivier Trusgnach. In De Morgen van zaterdag 19 mei schetsen Walter Pauli en Filip Rogiers een uitgebreid portret van de Waalse minister-president en PS-voorzitter, “Macht erotiseert niet, macht isoleert”.

Het citaat in de kop is van Marc van Peel (CD&V, toen CVP). Hieronder het fragment over de beschuldigingen tegen Di Rupo, en hoe de rooms-rode regering reageerde.

Maar dat veranderde in september 1996. Voor het eerst vertelt Philip Busquin het relaas van die avond.

“Vrijdagavond 14 september had Jean-Luc Dehaene mij dringend gevraagd om hem in zijn woning te Vilvoorde op te zoeken. ‘Alleen, zonder chauffeur.’ Onderweg vroeg ik mij af wat de reden kon zijn. Toch geen nieuwe koningscrisis? In Vilvoorde sommeert Jean-Luc zijn echtgenote Célie om hen alleen te laten. Hij komt meteen ter zake en toont mij dat vreselijke dossier met beschuldigingen van pedofilie en zegt dat de Vlaamse pers er weet van heeft. Ik wist niet wat ik las. Ik zag maar één oplossing: ‘We moeten dit eerst aan Di Rupo tonen en vragen wat er van aan is.’ Dehaene aanvaardt.”

Maar Di Rupo was onbereikbaar. Achteraf bleek dat hij een avond had doorgebracht in het gezelschap van Henry Kissinger en John Goossens van Belgacom, maar dat wisten Busquin en Dehaene niet. Onder hun tweeën brachten ze de avond door, tot kort voor middernacht Di Rupo bereikt werd op zijn semafoon. Op zijn beurt spoedt hij zich naar Vilvoorde. Dehaene herhaalt wat hij met Busquin deed: de pv’s tonen, de directe vraag stellen: ‘Wat is hier van aan’?

Busquin: “Di Rupo werd lijkbleek onder het lezen. Hij trilde. Maar hij zei onmiddellijk, zonder nadenken: ‘Dit is niet waar. Ik heb dit niet gedaan.’ Hij zei het op zo’n toon, met zo’n innerlijke kalmte, ondanks zijn spanning, dat Dehaene en ik elkaar aankeken, en instinctief wisten we: die man liegt niet. En vervolgens hebben we hem verdedigd en we zijn dat blijven doen.”

En dat was nodig. Op zaterdagochtend berichtten De Standaard, op de voorpagina’, en Het Laatste Nieuws dat een vicepremier verdacht werd van pedoseksuele handelingen. Zondag, in De zevende dag, liet VLD-voorzitter Herman De Croo de naam van Elio Di Rupo vallen. Het land stond op stelten, de Wetstraat was in schok.

Maar het moeilijke regeringswerk heeft van de regering-Dehaene een ploeg gemaakt. Herman Van Rompuy: “Di Rupo heeft op het kernkabinet zijn versie van de feiten gegeven. Toen hij uitgesproken was, heb ik als eerste het woord genomen: ‘Elio, on te croit. On te défendra.’ Philippe Maystadt sloot zich onmiddellijk bij mij aan. Di Rupo had ons nooit bedrogen, waarom zouden wij hem laten vallen? Puur menselijk leek ons dat evident. Pas nadien beseften we dat dit niet zo was, dat grote delen van de publieke opinie verwachtten dat leiders van een christelijke partij anders zouden reageren.” Zelfs al bleken de beschuldiging binnen de week dan los zand, toen De Morgen de sleutelgetuige identificeerde als Olivier Trusgnach en die jongeman ontmaskerde als een notoire fantast.

Later heeft het Comité P gezocht naar het perslek. Het werd nooit gevonden. In journalistieke middens is het nochtans een publiek geheim. Op de redactie van De Standaard sprak men van ‘de bruine briefomslag’ waarin de belastende documenten in Groot-Bijgaaarden waren beland. De aangever was een justitiespecialist uit de oppositie, een man met goede contacten met een aantal speurders sinds hij zich had moeten buigen over de ‘De Roze Balletten’ en aanverwante dossiers.

Sommige politici en opiniemakers hielden het hoofd koel, anderen minder. CVP-voorzitter Marc Van Peel zei “dat een homoseksuele minister kan, maar een liederlijke niet.” In eigen PS vond partijgenoot Lafosse dat het uur van de wraak geslagen had. Op VTM liet hij weten dat het de mensen in Bergen al jaren verwonderde dat Di Rupo nog nooit problemen had gekregen met zijn aparte moraal.

Maar het was vooral de VLD die vanuit de oppositie politiek munt wilde slaan uit de zaak. Voorzitter Herman De Croo, met fractieleider Patrick Dewael en Kamerlid Pierre Chevalier in steun, hakten wekenlang op Di Rupo in, en ontdekten ‘immoreel gedrag’ als oncombineerbaar met het politieke ambt. Dat vonden ook krantencommentatoren als Marc Platel in Het Belang van Limburg en Dirk Achten in De Standaard. Het leidde tot een ferme snauw van Dehaene: “Het beschuldigen van politici gaat vandaag door de rechtbank van de publieke opinie via de procureur die de gazet heet.”

Bleef er iets van hangen bij Di Rupo? Busquin: “Vergeet niet dat Elio Di Rupo een geheugen heeft. Hij weet heel goed wie welk spel gespeeld heeft. Hij onthoudt het.”

Het kabaal bedaarde pas toen procureur-generaal Van Oudenhove het dossier, door hem omschreven als ‘voldoende ernstig om een onderzoek te openen’, voor de Kamercommissie bracht. Toen kon het parlement de getuigenissen op hun waarde toetsen. Zoals die van die kroongetuige D.: “Overigens deel ik u mee dat ook Herman De Croo homoseksueel is.”

Aanvankelijk heeft Di Rupo het over “een calvarietocht van vier weken zonder dat mijn privéleven schade heeft opgelopen”. Maar de klap kwam later. Overal stond geschreven dat hij pedoseksueel is en op zijn minst ‘wist’ het hele land zogezegd van zijn leven als homo.

Maar als interviewers van De Morgen hem in die dagen vroegen of dit niet het moment was om zich te outen, kregen ze lik op stuk: “Ik zie niet in van welke gemeenschap ik de woordvoerder zou moeten zijn. De Italiaanse? Ik zou jullie de mond moeten dichtbranden.”

Vlaanderen ging er immers aan voorbij dat Elio Di Rupo toen al een jaar of twintig jaar samenwoonde met zijn vriendin Martine. Niet zo lang nadien breekt die relatie, volgens een intimus door de verschrikkelijke druk en spanning van de nasleep van de affaire-Trusgnach. Later is Di Rupo gaan samenwonen met een vriend. Hij maakt geen geheim meer van zijn geaardheid, laat zich op Roze Zaterdag en de Gay-Parade zien, “maar niet om op zo’n feestwagen te dansen”.

Lees de rest van het artikel in De Morgen, 19.05.2007, Zeno, p.50-53.

5 Reacties

  1. […] Di Rupo dacht aan zelfmoord Toen hij in 1996 beschuldigd werd van pedofilie, heeft PS-topman Elio Di Rupo overwogen zelfmoord te plegen. Dat vertelt hij in het Frans magazine […]

  2. ‘ Italië is misschien het enige Europese land waar macht van de Rooms-katholieke kerk groter is dan die van de politiek.

    Met Berlusconi terug aan de macht is de zaak van de holebirechten bijna een op voorhand verloren zaak. De Italianen blijven te verdeeld over de vraag of holebi’s rechten moeten hebben of niet. ‘

    Italiaanse Berlusconi aan de macht betekent het einde van holebirechten.
    15 April, 2008
    http://www.holebi.info

    Is de ?
    of er de noodzaak is dat holebi’s wettelijk moeten kunnen huwen.
    Dat homo’s,… binnen hun relatie geen kinderen kunnen verwekken is toch duidelijk en een erfenis gaat naar…

    en er zijn voldoende mogelijkheden ivm zakenhuwelijken…

  3. […] Bovendien dacht hij in 1996 ten tijde van de zaak-Olivier Trusgnach aan zelfmoord. Een bekende homo polticus zijn, is niet […]

  4. […] “Een minister mag homo zijn, een liederlijke niet”, zei voormalig CVP-voorzitter Marc Van Peel in de jaren ’90 over Elio Di Rupo. Zo’n 15 jaar later blijkt de situatie niet verbeterd te zijn. Elio Di Rupo mocht niet gaan shaken op Studio 54. […]

  5. […] land zijn die openlijk homoseksueel is. Zijn coming-out was echter alles behalve gepland. Hij werd beschuldigd van misbruik door mythomaan Olivier Trusgnach. En dan vroeg RTL hem: “Naar het schijnt bent u homoseksueel?”. “Et alors” […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: