BLGP 2008: “We zijn verwend”

Nog 19 dagen, en het is weer zover: de BLGP zal de straten van Brussel kleuren. Onlangs is het editoriaal van voorzitter Hans De Meyer online gezet.

We zijn verwend!

Het is misschien een ietwat bizar begin voor onze openingstekst in deze brochure, maar het is helaas de realiteit.

Laat ik misschien eerst even de situatie schetsen waarin ik mij bevind: een Boeing 747, 11500m boven de grond, aan een snelheid van een luttele 900 km/u. Dit is een lange afstandsvlucht van Londen naar Vancouver, Canada; op weg naar de raad van beheer van InterPride Inc.

Lang heb ik me afgevraagd, hoe schrijf je zo’n voorwoord, wat willen we hier meegeven. Wel, geloof me vrij, 9 uur op een vliegtuig geeft je wel wat bedenktijd.

En dit is wat ik kon bedenken: wij zijn verwend! En met wij bedoel ik uiteraard de Belgische holebigemeenschap.

We leven ons lekker leventje, iedereen aanvaardt ons, we mogen trouwen (met eender wie) en ondertussen kunnen we ook al kinderen adopteren. We krijgen steeds meer middelen om ons te integreren binnen de maatschappij. Het spreekt voor zich dat we hiervoor best dankbaar mogen zijn, maar daar knelt hem net het spreekwoordelijke schoentje.

Iedereen, of toch een groot deel van de holebibevolking, vindt het toch maar zo normaal dat al deze verworvenheden ons ‘zomaar’ ter beschikking staan. Men vergeet nogal vaak dat er heel wat protesten, bloed, zweet en tranen aan vooraf zijn gegaan om al deze rechten te verwerven. Niet alleen door holebi’s maar ook door de politici en sympathisanten die met onze zaak begaan waren/zijn.

De laatste jaren denken mensen niet meer na over hoe het vroeger was en hoe het vroeger was en hoe het voor sommige landen vandaag de dag de harde realiteit is: vechten voor een beter bestaan, vechten voor een plaats in de maatschappij.

Ik geef het grif toe, tot voor kort was ik zelf één van die mensen.

Tot we met de Belgian Lesbian & Gay Pride deelnamen aan de Pride in Istanbul, Turkije.

Een heel andere wereld ging voor ons open, een gevoel dat we nog niet kenden: samenhorigheid, het overwinnen van de algemene opinie, samen als één blok vechten om erkenning, erkend worden als holebi, erkend worden als mens.

Daarom zeggen wij: het is nog lang geen tijd om de Pride met pensioen te sturen, niettegenstaande wat sommige kwatongen durven beweren! We gaan niét op onze lauweren rusten! Het is tijd om verder te strijden, zelfs over de grenzen heen.

Na meer dan 30 jaar strijd om gelijke rechten in België stelden we het afgelopen jaar toch maar weer vast dat die verworvenheden wel mooi zijn, maar niet altijd evenveel waard. Als puntje bij paaltje komt, is nog altijd een groot deel van de Belgische bevolking homofoob. En dat heeft zich ook in geweld ten opzichte van holebi’s geuit. Als je naar de statistieken kijkt van een recent onderzoek dan ziet men dat er nog altijd 40% van de bevolking problemen heeft met holebi’s. Ze worden getolereerd, maar het mag dan vooral niet te zichtbaar zijn.

U begrijpt denk ik wel waar ik heen wil. Er moet dringend gewerkt worden aan degelijke informatieverstrekking naar de algemene bevolking over onze gemeenschap. En dan heb ik het niet alleen over Jan met de Pet, maar ook over onze media!

Maar daarmee zijn we er nog niet. En hiermee kom ik even terug op het begin van mijn schrijven: “We zijn verwend!”.

Wij hebben enorm veel bereikt, maar wat met al die andere (ook Europese) landen waar homo- en transseksualiteit nog een groot taboe zijn en blijven?

Het is hoog tijd dat België een voortrekkersrol gaat spelen in dit gebeuren. we zijn altijd al bij de eersten geweest met het verwerven van holebi-rechten.

Dus waarom nu vanop de zijlijn toekijken? Dit is het ideale moment om onze kennis en hulp door te geven aan anderen die het heel vaak een stuk moeilijker hebben hun regeringen te overtuigen hetzelfde te doen.

Een aantal goeie voorbeelden hiervan zijn Litouwen, Wit-Rusland, Polen, Griekenland, Turkije etc. Landen die, of reeds geruime tijd lid zijn van de Europese Unie, of landen die maar al te graag lid willen worden.

Het is tijd dat iedereen wakker wordt en beseft dat een Pride of een organisatie zoals ILGA Europe (die over de LGBT rechten waakt, wereldwijd), en zelfs een lokale vereniging nog geen overbodige luxe zijn geworden.

Vanzelfsprekend heeft een Pride ook een feestelijk karakter en dat moét ook. We vechten niet alleen voor nieuwe zaken, maar we willen ook onze dankbaarheid tonen door dit allen samen op gepaste wijze te vieren.

Let’s Celebrate Diversity!

Hans De Meyer
Voorzitter BLGP vzw

2 Reacties

  1. hard voor hart
    Verwen-d ? 😦
    Je verwen-t me 🙂

    ‘ Als puntje bij paaltje komt, is nog altijd een groot deel van de Belgische bevolking homofoob. ‘

    Op lokaal gebied is er nog steeds geen holebi-beleid.
    Dat zorgt ervoor dat er nog een strijd gestreden dient te worden.

    http://www.vlaanderen.be Belastingen, actuele vragen. ↓
    Wil u weten wat uw plichten en rechten zijn? Neem dan zeker ook een kijkje op de website van onze collega’s van Ruimtelijke Ordening en Wonen, http://www.bouwenenwonen.be

    Bouw Sociaal Huis gestart
    http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=gqvue5pp

    Centrum krijgt grondige facelift
    http://www.hbvl.be/Limburg/3630/artikel.asp?art=3587D4BB-5400-47B4-875F-BA2D937B751B

  2. […] is het niet alleen de Internationale Dag Tegen Homofobie (IDAHO), maar ook de Belgian Lesbian and Gay Pride (BLGP). Een hoogdag voor ontmoetingen tussen holebi’s. Maar hoe zit dat? Van holebi’s wordt […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: