Gay Eurovision moet Servië naar EU loodsen

Dat het Eurovisie Songfestival gay, kitsch en camp is, is een open deur. Dat Servië niet zo gay friendly is eveneens. Niet voor niets krijgen de hordes Eurovisieminnende gilnichten en homoseksuele Eurosong-journalisten – de overgrote meerderheid dus – het vriendelijk advies zich discreet te gedragen. Een beetje zoals in Kiev. Er is zelfs een brochure. Maar toch opent het Eurovion Song Contest perspectieven voor een land met slecht imago. Een slechter imago dan Vlaanderen.

De Tijd interesseert zich ook aan het ESF, en meer bepaald aan het politieke aspect. Raf Van Bedts is niet alleen voorzitter en hoofdredacteur van Eurosong.be, hij is ook politicoloog. In het financieel dagblad vertelt hij hoe de ex-Ootstblok landen het Songfestival gebruiken om zich te bewijzen. Ze willen tonen dat ze klaar zijn voor Europa.

“De geschiedenis herhaalt zich”, Thomas Peeters, De Tijd, 20.05.2008.
Hoe belangrijk is het Songfestival voor Servië als jonge natie in Europa?

Van Bedts: ‘Even belangrijk als voor Estland, Letland en Oekraïne. Servië heeft bij ons een slecht imago: de Balkanoorlogen, de crisis rond Kosovo, de conservatieve houding tegenover holebi’s. De Serviërs willen zich op het Songfestival tonen als een pro-Europese, vredelievende en vooruitstrevende natie. De wedstrijd komt op het juiste moment, zeker door de politieke instabiliteit van de afgelopen maanden en de zware verdeeldheid over de erkenning van het onafhankelijke Kosovo.’

‘Ik vraag me af in hoeverre het Songfestival in de hoofden van de Serviërs zat bij de verkiezingen van vorige week. Ik zeg niet dat de pro-Europese alliantie de stembusgang heeft gewonnen dankzij het Songfestival. Maar ik denk wel dat de Serviërs zich er door de hype rond het evenement en het feit dat heel Europa over hun schouders meekijkt een beetje meer van bewust zijn geworden dat hun toekomst in Europa ligt.’

Toch nog meegeven hoe Van Bedts de fameuze blokvorming en vriendjes politiek ziet, en hoe hoog hij de kansen van Ishtar inschat.

Hoe komt het dat de landen uit ex-Joegoslavië elkaar bevoordelen ondanks hun bloedige burgeroorlogen?

Van Bedts: ‘Die mensen zien het verschil tussen een liedje en een politiek probleem. De interfamiliale banden zijn ook veel steviger in die regio. Ten tijde van het communisme vonden in ex-Joegoslavië massale volksverhuizingen plaats. Verwantschap primeert op politiek. Ik durf wedden dat Vlaanderen en Wallonië elkaar ook punten zouden geven als ze ooit apart moeten deelnemen aan het Songfestival.’

[…]

Hoe schat u de kansen van onze inzending Ishtar in?

Van Bedts: ‘Je mag van het Songfestival geen carnavalsfeest maken als carnaval je huisstijl niet is. Dat heeft Ishtar goed begrepen. Het debacle met Kate Ryan heeft ook bewezen dat je beter niet naar ginds gaat met ideale schoondochters en mainstream popliedjes. Is dat een garantie op succes voor Ishtar? Het wordt erop of eronder. De grijze middenmoot is geen optie.’

‘Je moet opvallen op het Eurovisiesongfestival, maar ook authentiek blijven. Ishtar heeft beide. De muziek is apart, maar wel écht. Vorig jaar eindigde de travestiet Verka Serduchka tweede voor Oekraïne. Die man speelde geen typetje, hij was echt. En gecontesteerd in eigen land, zoals Ishtar bij ons. Dat is een goed teken. En misschien scoren we met dat vreemde, onbestaande taaltje van ‘O Julissi Na Jalini’ voor één keer eens goed bij onze Oost-Europese vrienden.’

2 Reacties

  1. […] voor de Servische holebibeweging. Die hoopt dat het gay gehalte van het Eurovisie Songfestival hun zaak zal voorthelpen. Alleen wil hun gedoodverfd boegbeeld […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: