Gerrit Komrij hekelt vertrutting van homo’s en homobeweging

De Nederlandse polyvalente auteur Gerrit Komrij (64) hekelt in een lezing de ‘homovertrutting’. Hij voelt zich dan ook niet meer verwant met de homobeweging.

Komrij hekelt homovertrutting, Het Parool, 18.09.2008.
AMSTERDAM – Schrijver Gerrit Komrij voelt zich niet langer verwant met de Nederlandse homogemeenschap. De PC Hooftprijs-winnaar en voormalig Dichter des Vaderlands wil er zelfs niet meer bíj horen. Volgens Komrij loopt een directe lijn van de Gay Parade naar de Paralympics.

Voor een zaal met voornamelijk witte homoseksuelen van middelbare leeftijd hield hij gisteren in de Openbare Bibliotheek de jaarlijkse Mosselezing. Een initiatief van de stichting George Mosse Fonds, opgericht ter ondersteuning van homostudies.

Als jongeman beschouwde Komrij homo’s als bijzondere mensen in een bijzondere wereld. ”Tweepotige monsters, met een seksuele component en een mysterieuze component. Je maakte deel uit van een geheim genootschap. Je moest veinzen en de buitenwereld voor de gek houden.”

Het was de mysterieuze poot die hem tijdens zijn studentenjaren overeindhield. De poot van het decadente, esthetische, het martelarendom. Van Shakespeare, Plato en Michelangelo.

Komrij: ”Dat je buiten de voortplanting stond, was al een mirakel. Je interpreteerde dat als een verrukkelijke negatie van alles wat gewone mensen zo gewoontjes maakte.”

Al snel ontdekte hij dat er mannen waren die het alleen bij de seksuele poot hielden. ”Het was een schok toen ik mijn eerste homoseksuele stratenmaker ontmoette. Kappers hadden nog iets kunstzinnigs. Maar wat wist een trambestuurder van Proust? Wat wist een stratenmaker van De profundis?”

Caféhomo werd streekhomo
De volkse onderwereld bleek een essentieel onderdeel van het mysterie te zijn. Elk Jordaancafé had in die jaren een eigen huisnicht. Komrij: ”Hij was de knuffel, niet de zondebok.”

Maar de caféhomo werd volgens Komrij buurt-, streek- en nationale homo. ”Goedgekeurd door de Nederlandse bond van Huisvrouwen.” In twee decennia werd de hogere cultuur vervangen door de lagere. ”Het debat wordt nu gedomineerd door entertainers, de nieuwe ceremoniemeesters. Ze hebben mijn homoseksualiteit gekidnapt en naar hun beeld geboetseerd.”

De Gordons en Paul de Leeuwen. Komrij noemt hen inwisselbare boegbeelden van gezelligheid. ”De nicht is van het café overgeplant naar de huiskamer. Ze zijn ad rem en zó vals dat je je niet beledigd hoeft te voelen. En ze denken dat ze deksels baanbrekend werk verzetten.”

De homo’s zaten zelf ook niet stil om hun geaardheid van de ongemakkelijke kantjes te ontdoen, zegt Komrij. ”De homo moest en zou acceptabeler worden dan acceptabel. Hij ging trouwen en kindertjes krijgen.”

Komrij is voor gelijke rechten, zoals het homohuwelijk. ”Maar als ik al die koetsjes zie, zakt me de homoseksuele moed in de homoseksuele schoenen. Misschien is er weinig dramatischer in het leven dan het gemis aan kinderen. Maar toen ik mezelf homo noemde, wist ik dat ik in een onvruchtbare windstreek was beland.”

Knuffelaars wantrouwen
Daar stond het geheimzinnige en verrukkelijke van zijn homoseksualiteit tegenover. Komrij: ”De huidige variant is een verradersvariant. Er is onwil om naast het zoet ook het zuur te nemen. De homovertrutting is in Nederland als een bom ingeslagen.”

En zo kwam Komrij bij de politiek uit. Pim Fortuyn kreeg als relnicht en politicus het volk aan zijn voeten. Rita Verdonk liet Gordon en Jolink voor haar campagne opdraven. En minister Ronald Plasterk deed mee aan de Gay Parade. ”We moeten argwaan hebben tegen politici die homo’s knuffelen. De politiek heeft homoseks geregeld zoals cannabis. Met gedoogzones en regelingen.”

Het antiburgerlijke verburgerlijkt
De Gay Parade noemt Komrij de apotheose van dat populisme. ”De sportschool deint de polonaise. Met het volk juichend langs de kant. Een soort Paralympics. Elk breekbaar, tegendraads element ontbreekt. We leven onder de verburgerlijking van het antiburgerlijke.”

Komrij waarschuwde ook. Na de Paralympics zullen in Peking weer de bordjes ‘verboden voor rolstoelen’ verschijnen. ”Er zwaait wat voor de homoseksuelen als ze niet langer aan de eis van knuffelbaarheid voldoen.” (FRANS BOSMAN)

Eén reactie

  1. I come from a moslim culture and I am a fanatic supporter of Homo rights.
    I was perplexe about the homo image in the dutch medias. Exactely what Mr. Komrij describes: vertrutting. I saw many homos coming from the arab world full of idealisme and vision about homo emancipation, and I see them after spending few years in the Netherlands, inburgeren, which means, in my eyes, vertrutten. I saw authentic, strijdlusitig, visionnaire young men, making place for knuffele, tuttige typjes, onder het motto: we are emancipated. They are taking for granted the dutch homo emancipation poldermodel: after all Holland is the most emancipated and progressive homo country in the world, So if the dutch do it this way, we, as homo moslims should adapt also. The dutch model, which has been a great revolutionnairy model, is killing the rebel, complexe identity of (arab)-moslim homos and making out of them braaf-tuttige kleine homos! C’est Triste!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: