TV-tip: Onbeheersbare angst voor aids leidt tot homo-fobie

Christian Meerst uit Beringen is zo bang om hiv op te lopen dat hij homo’s en Afrikanen mijdt als de pest. Is hij homofoob? In de letterlijke zin van het woord, bang voor homo’s, wel. Je ziet het straks in Telefacts, VTM, 21.30 uur.

Als ik op tv iets over aids zie, voel ik me al besmet’, Cathérine De Kock, Het Nieuwsblad, 09.07.2009.

Christian Meerts praat over zijn aidsfobie in Telefacts: VTM, 21:30

Homo’s en Afrikanen: Christian Meerts (50) uit Beringen mijdt hen omdat hij bang is dat ze hen zullen besmetten met het hiv-virus. Zes jaar na een eerste ‘Telefacts’-reportage getuigt deze vader van drie opnieuw over zijn bizarre angststoornis.

Telefacts praat vandaag, zes jaar na een eerste interview, opnieuw met Christian Meerts (50), een voormalig zelfstandig vertaler en vader van drie, die met een fobie voor aids kampt. Christian mijdt alles wat ook maar iets met Afrika of homo’s te maken heeft, uit vrees dat hij zo het hiv-virus zal oplopen. ‘Mijn angst is jammer genoeg niet verminderd,’ zegt Christian Meert, ‘Sinds kort durf ik geen parken meer in omdat ik gehoord heb dat homo’s daar vaak afspreken.’

Christians angststoornis ontstond zo’n 25 jaar geleden, toen hij een woning aan het opknappen was. ‘Tijdens de renovatie heb ik asbestvezels ingeademd. Ik was ervan overtuigd dat ik kanker zou krijgen en werd ongelooflijk bang voor gevaarlijke producten, zoals asbest en vernis. Al snel sloeg die angst om in een fobie voor dodelijke, besmettelijk ziektes. In die tijd kwam het hiv-virus op. Daardoor ontwikkelde ik een fobie voor bloed en voor bevolkingsgroepen met een hoger risico op hiv, zoals homo’s en mensen uit Afrika.’

Christian benadrukt dat zijn angststoornis niets met racisme te maken heeft. ‘Dat ik geen contact wil met zwarten, is louter omdat aids toevallig welig tiert in Afrika. Ik ben even bang van een blanke Zuid-Afrikaan als van een zwarte. En als ik morgen hoor dat er in Nederland een aidsepidemie toeslaat, dan zal ik ook van Nederlanders bang worden.’

Christians angst om besmet te worden, neemt extreme proporties aan. ‘Eén bloeddruppel op de stoep en ik denk meteen dat ik besmet zal worden. Bovendien ben ik niet alleen bang van homo’s en zwarten maar ook van mensen die Afrika bezocht hebben of op plaatsen komen waar veel homo’s en Afrikanen komen. Ik hoef zelfs nog maar iets lezen of te zien over aids en Afrika en het angstzweet breekt me al uit. Zo zag ik dat Telefacts deze week ook een reportage over een aidspatiënt ging uitzenden. Toen ik de trailer met die jongen met aids zag, had ik het gevoel dat het hiv-virus zo van het tv-toestel spatte en mij besmette. Als ik op voorhand had geweten dat ze voor mij een aidspatiënt hadden gefilmd, had ik het interview sowieso geweigerd. Stel je voor dat de cameraploeg me besmet had.’

Hoezeer de angst hem ook in zijn greep houdt, Christian beseft tegelijk dat ze compleet uit de lucht gegrepen is. ‘Mijn gezond verstand zegt mij voortdurend dat mijn gedrag absurd is. Ik weet óók dat je het hiv-virus alleen maar oploopt door seksueel contact of rechtstreeks contact met bloed en niet door tv-beelden of via de lucht. Maar als ik nog maar in de buurt ben geweest van risicogroepen, neemt de angst het van me over. Ik moet dan meteen douchen en al mijn kleren wassen. Pas als ik die rituelen heb uitgevoerd, word ik weer rustig.’

Zijn angststoornis had ook grote gevolgen voor zijn gezinsleven. ‘Uiteindelijk is mijn huwelijk eraan kapot gegaan’, zegt hij. ‘Mijn ex begreep me niet: ze heeft me het huis uitgezet en mijn kinderen afgenomen. Ik werd invalide na een hartinfarct, maar een job uitoefenen lukt sowieso niet, want ik durf amper buiten te komen.’

Toch is Christian op dit moment niet in behandeling voor zijn angststoornis. ‘Ik loop niet zo hoog op met psychiaters. Bovendien leid ik nu een min of meer normaal leven, omdat ik intussen van Brussel verhuisd ben naar Limburg, waar ik weinig in contact kom met risicogroepen. Ik heb ook een nieuwe relatie. Mijn huidige vriendin heeft wel begrip voor mijn stoornis. We wonen wel bewust niet samen. Ik kan toch alleen maar functioneren in een glazen kooi, liefst eentje die steriel is. (lacht) Dus, laat mij maar in alle rust in mijn kooi blijven. De hoop dat ik ooit van mijn angst af geraak, heb ik toch al opgegeven.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: